دروگ، یک استارتاپ در واشینگتن دیسی، ۲۰ میلیون دلار برای توسعه سیستمی که دیتاسنترهای شناور هوش مصنوعی را با استفاده از انرژی حرارتی اقیانوس تأمین میکند، جذب کرده است. این شرکت قصد دارد یک نمونهٔ چندمگاواتی را روی یک کشتی دریایی معمولی نصب کند و تا اوایل ۲۰۲۸ در آبهای آزاد بهکار بیندازد.
تأمین مالی، تأسیس و رهبری
دروگ شش ماه پیش در واشینگتن دیسی تأسیس شد و ۲۰ میلیون دلار سرمایهٔ بذری از سرمایهگذارانی مانند تویوتا ونچرز و بوست ویسی جذب کرده است. بنیانگذار و مدیرعامل سام سایپ، خلبان پیشین ناوگان E-2D هاوکآی نیروی دریایی، میگوید وسعت و گشردگی اقیانوس الهامبخش این رویکرد بوده است. او افزود که اکثر مردم اقیانوس را با طوفانها، خوردگی و رسوبهای زیستی مرتبط میدانند، اما او آن را منبعی بزرگ و کمتر مورد استفاده میبیند.
«صنعت دیتاسنتر به نوعی بازی املاک و مستغلات تبدیل شده است، با اپراتورهایی که هشت تا ده سال جلوتر برنامهریزی میکنند و با شرکتهای برق و اپراتورهای منطقهای مستقل هماهنگ میشوند. تقاضای هوش مصنوعی در سه سال گذشته ده برابر شده و چنین جدول زمانیهایی کاملاً با این نیاز ناسازگار است.»

نحوهٔ عملکرد سیستم تولید نیرو و خنکسازی مبتنی بر انرژی حرارتی اقیانوس
این سیستم مبتنی بر تبدیل انرژی حرارتی اقیانوس (OTEC)، مفهومی با ریشه در دههٔ ۱۹۵۰ است. دروگ میگوید طراحی از گرمای سطح اقیانوس و آب سرد عمیق در یک چرخهٔ بستهٔ آمونیاک استفاده میکند که هم توربینها را تغذیه میکند و هم سرورها را خنک میکند. سایپ اظهار داشت اساساً هیچ مقدار گرمایی وجود ندارد که شرکت بتواند استخراج کند و باعث اختلال در گرادیان دمایی اقیانوس شود که سیستم به آن وابسته است.
- آب گرم سطحی به سمت رکهای سرور هدایت میشود و برای تبخیر آمونیاک استفاده میشود (نقطهٔ جوش -33.3°C).
- گاز منبسطشدهٔ آمونیاک یک توربین را میچرخاند تا برق تولید شود.
- آب سرد حدود 4°C که از عمق تقریباً 1,000 متری پمپاژ میشود، آمونیاک را دوباره به مایع متراکم میکند.
- آمونیاک در یک چرخهٔ بسته بازمیگردد تا چرخه تکرار شود.
جدول زمانی، مجوزهای ایمنی و جزئیات عملیاتی
دروگ قصد دارد یک نمونهٔ آزمایشی چندمگاواتی را روی یک کشتی دریایی متداول نصب کند و تا اوایل ۲۰۲۸ در آبهای آزاد شروع به پردازش داده کند. این شرکت میگوید انتقال داده از یک کشتی بسیار ارزانتر از کابل برق زیرآبی به طول صدها کیلومتر خواهد بود و انتظار دارد عمر مفید هر شناور حدود یک دهه باشد. دروگ موافقت اولیهٔ ایمنی را از یک مرجع دریایی ایالات متحده دریافت کرده و در فرایند خرید اولین کشتی خود برای استقرار سرورها است.
سایپ اشاره کرد تلاشهای مشابه مبتنی بر تبدیل انرژی حرارتی اقیانوس و دیتاسنترهای دریایی در دههٔ ۱۹۸۰ بهدلیل سرمایهٔ محدود و موانع صنعتی متوقف شده بودند. او گفت روشهای ساخت لولهها و مبدلهای حرارتی از آن زمان تغییر کرده است. پس از مصاحبه با شرکتکنندگان پروژههای قبلی، سایپ گفت آنها موافق بودند که مکانیزم پایه کار میکند و موفقیت بستگی به جذب سرمایهٔ کافی برای مقیاسدادن تجهیزات تا ابعاد بهینه دارد.




نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.