کمبود برق و طولانیبودن زمان اتصال به شبکه شرکتهای هوش مصنوعی را وادار کرده است تا موتورهای جت بازنشسته را بهعنوان ژنراتورهای موقتی برای دیتاسنترها بازتخصیص دهند. این موتورها که از هواپیماها جدا و بازسازی میشوند، میتوانند با سوزاندن گاز طبیعی به ژنراتورهای محل متصل شده و به شرکتها اجازه دهند حداقل بخشی از برق خود را بدون انتظار برای اتصال به شبکه تولید کنند.
اودون مارتینسن، تحلیلگر رستاد انرژِی، میگوید راهاندازی سریع مهمترین مزیت این روش است. بهگفتهٔ مارتینسن، موتورهای جت بازسازیشده میتوانند یک دیتاسنتر را در حدود ۲۴ ماه بهصورت آنلاین درآورند. در مقابل، اتصال یک دیتاسنتر ۱۰۰ مگاواتی به شبکه در شمال ویرجینیا میتواند تقریباً هفت سال طول بکشد. میتسوبیشی پاور نیز پیشبینی کرده است که بخش عمدهٔ ظرفیت تولید جدید تا سال ۲۰۳۱ وارد مدار خواهد شد.
چگونه تبدیلها کار میکنند و چه کسانی از آنها استفاده میکنند
در عمل، موتورهای جت بازنشسته از بدنهٔ هواپیما جدا، بازسازی و برای کار با گاز طبیعی تطبیق داده میشوند. پس از اتصال به ژنراتورهای الکتریکی، آنها ظرفیت انرژی در محل را فراهم میکنند و نیاز به انتظار برای ارتقای خطوط انتقال منطقهای را دور میزنند. شرکت پروانرژی یکی از شرکتهایی است که این موتورها را برای چنین نصبهایی بازسازی میکند.

چند بازیگر بزرگ فناوری به این روش روی آوردهاند. اسپیسایکسایآی، شرکتی مرتبط با ایلان ماسک، هشت موتور جنرال الکتریک بازسازیشده را در میسیسیپی نصب کرده است؛ این واحدها توسط پروانرژی بازسازی شدهاند و قرار است به تأمین برق دیتاسنتر کولوسوس ۲ در ممفیس کمک کنند. اوپنایآی در سال ۲۰۲۵ از توربینهای گازی برای تأمین برق نخستین مرکز پروژهٔ استارگیت در تگزاس استفاده کرد؛ سازندهای به نام کروسو ۱۳ موتور بازسازیشده از پروانرژی سفارش داده بود. کروسو همچنین در سپتامبر امسال از معاملهای به ارزش ۱.۲۵ میلیارد دلار برای خرید ۲۹ توربین گازی از بوم سوپرسونیک کنارهگیری کرد، اما گفت هنوز قصد دارد از توربینها برای تولید برق استفاده کند.
محدودیتهای شبکه حتی برخی پروژهها را متوقف کرده است. مایکروسافت اخیراً از همکاری با اناسکیل برای ساخت یک دیتاسنتر در لاف-تون، انگلستان عقبنشینی کرد، پس از آنکه شرکت برق محلی گفت تا اوایل یا میانهٔ دههٔ ۲۰۳۰ نمیتواند سایت را تأمین کند. در همین حال، دولت دونالد ترامپ از اپراتورهای دیتاسنتر خواسته است که برق مورد نیاز خود را تولید کنند.
معایبی هم وجود دارد. موتورهای جت بازسازیشده معمولاً کمتر کارآمد و پرآلودگیتر از توربینهای ساختهشدهٔ مخصوص نیروگاه هستند و برای تولید همان خروجی به تعداد واحدهای بیشتری نیاز است. به همین دلایل برخی از کارشناسان این تبدیلها را بهعنوان راهحلی موقتی میبینند تا ظرفیت را سریعتر وارد مدار کنند، در حالی که راهحلهای بلندمدتتر، کارآمدتر و کمانتشارتری توسعه مییابند.
موتورهای جت بازسازیشده میتوانند زمان راهاندازی را به حدود ۲۴ ماه کاهش دهند، اما کارایی کمتر و انتشار آلایندهٔ بالاتر آنها احتمالاً آنها را به راهحلی موقتی تبدیل میکند تا جایگزینی دائمی برای شبکه یا تولیدات مخصوص نیروگاهی.




نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.