وعدهٔ هوش مصنوعی به‌عنوان صرفه‌جویی در زمان با واقعیتی آرام روبه‌رو شده: به نظر می‌رسد کارکنانی که در محل کار از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند، روزهای کاری طولانی‌تری دارند. تحلیل جدید رفتار دیجیتال نشان می‌دهد سهولتِ استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی ممکن است افراد را به پذیرش کارهای بیشتر، جابه‌جایی مکرر بین برنامه‌ها و صرف دقایق اضافی برای پاک‌سازی محتوای تولیدشده توسط ماشین سوق دهد.
پژوهشگران اکتیو‌ترک، شرکتی که نرم‌افزار بهره‌وری محیط کار تولید می‌کند، فعالیت دیجیتال بیش از ۹۰۰۰ کارمند در ۴۶۷ شرکت را از آوریل تا سپتامبر بررسی کردند. ارقام اصلی آن‌ها صریح است. میانگین روز کاری کارکنانی که از هوش مصنوعی استفاده کردند بین ۸.۴ تا ۹.۱ ساعت بود. همتایانی که از هوش مصنوعی استفاده نکردند به‌طور متوسط ۷.۶ ساعت کار کردند. برای برخی کاربران هوش مصنوعی این تقریباً یک ساعت بیشتر پشت میز نشستن است.
هزینه‌ای شگفت‌آور ابزارهای سریع
این الگو در میان پذیرندگان گستردهٔ هوش مصنوعی نیز پابرجاست. کارمندانی که روزانه حداقل پنج بار ابزارهای هوش مصنوعی را اجرا کردند و بیش از ۴۵ دقیقه استفاده ثبت کردند، گرایش داشتند حدود ۱۸ دقیقه پس از ساعات عادی اداری به کار ادامه دهند، در مقایسه با کاربران غیراستفاده‌کننده از هوش مصنوعی. آن‌ها همچنین بیشتر بین برنامه‌ها جابه‌جا می‌شدند و بازه‌های تمرکز بدون وقفهٔ کوتاه‌تری ثبت کردند.
«هوش مصنوعی ممکن است به افراد کمک کند وظایف را سریع‌تر تمام کنند، اما پژوهش ما نشان می‌دهد که این با روزهای کاری طولانی‌تر، جابه‌جایی بیشتر بین برنامه‌ها و بازه‌های تمرکز کوتاه‌تر مرتبط است»، رئیس آزمایشگاه بهره‌وری اکتیو‌ترک در بیانیه‌ای مطبوعاتی گفت. جمله ساده است، اما پیامد آن پیچیده است: ابزاری که مراحل خاصی را تسریع می‌کند می‌تواند وقتی انتظارات یا جریان‌های کاری را تغییر می‌دهد، همچنان زمان کل کار را افزایش دهد.
چندین توضیح با داده‌ها سازگار است. یکی احتمال سوگیری انتخاب است: کارمندانی که از قبل ساعت‌های طولانی‌تری کار می‌کنند ممکن است اولین کسانی باشند که برای افزایش بهره‌وری سراغ هوش مصنوعی می‌روند. دیگری اثر بار کاری است: تکمیل سریع‌تر وظایف می‌تواند هزینهٔ درک‌شدهٔ پذیرفتن تکالیف اضافی را کاهش دهد. عامل سوم، جنبهٔ عملی، ویرایش است. پیش‌نویس‌های تولیدشده توسط ماشین اغلب نیاز به بررسی و اصلاح دقیق دارند و آن پاک‌سازی می‌تواند زمانی را که در نوشتن یا تحلیل صرفه‌جویی شده از بین ببرد.
چه نکاتی را کارفرمایان و پژوهشگران باید زیر نظر داشته باشند
این مطالعه در تقاطع علم رفتار، عوامل انسانی و تحلیل داده قرار دارد. این مطالعه به بار شناختی و پراکندگی توجه اشاره می‌کند، موضوعاتی که برای ارگونومیست‌ها و روان‌شناسان سازمانی آشناست. جابه‌جایی‌های کوتاه و مکرر زمینه، کار عمیق را کاهش داده و سربار ذهنی لازم برای بازیابی تمرکز را افزایش می‌دهد. به عبارت دیگر، هوش مصنوعی ممکن است زمان هر وظیفه را کوتاه کند ولی زمان کلی مدیریت کار را افزایش دهد.
این یافته‌ها پیش‌بینی‌های خوشبینانه برخی از رهبران فناوری را که پیشنهاد کرده‌اند هوش مصنوعی می‌تواند هفته‌های کاری را کوتاه‌تر کند یا زمان فراغت بیشتری بدهد پیچیده می‌کند. بیل گیتس و جن‌سن هوانگ هر دو حدس زده‌اند که اتوماسیون می‌تواند هفتهٔ کاری را کوتاه کند. این مشاهدات جدید آن احتمال را رد نمی‌کنند؛ اما نشان می‌دهند فناوری به‌تنهایی ساعات کاری کوتاه‌تر را تضمین نخواهد کرد. انگیزه‌ها مهم‌اند. سیاست‌های شرکتی دربارهٔ بار کاری، معیارهای عملکرد و انتظارات پس از ساعات کاری نیز اهمیت دارند.
گام‌های عملی برای سازمان‌ها شامل نظارت نه فقط بر خروجی بلکه بر تجربهٔ کارکنان، بازطراحی جریان‌های کاری برای محدود کردن جابه‌جایی غیرضروری بین برنامه‌ها و سرمایه‌گذاری در آموزش تا کارکنان بتوانند از هوش مصنوعی کارآمدتر استفاده کنند، است. کارفرمایان همچنین ممکن است سیاست‌هایی را آزمایش کنند که کار پس از ساعات اداری را محدود کند یا بلوک‌های تک‌وظیفه‌ای را تشویق کند تا زمان تمرکز عمیق حفظ شود. از منظر پژوهشی، مطالعات طولی که کارکنان را قبل و بعد از پذیرش هوش مصنوعی دنبال کنند به جداسازی علت و معلول کمک خواهد کرد.
هوش مصنوعی در حال تحول روش انجام کار است. ابزارها قدرتمندند. نظام‌های انسانی پیرامون این ابزارها تعیین می‌کنند که آیا آن‌ها زمان را آزاد می‌کنند یا صرفاً تلاش را بازتوزیع می‌کنند. تحلیل اکتیو‌ترک سوالی ساده را برای مدیران، تکنولوژیست‌ها و سیاست‌گذاران مطرح می‌کند: اگر ابزارهای سریع روزهای کاری را طولانی‌تر می‌کنند، چه تغییراتی واقعاً هفته‌های کاری کوتاه‌تر و انسانی‌تر وعده‌داده‌شده را فراهم خواهند کرد؟
نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.