روزگاری هر تصویر تولیدشده توسط هوش مصنوعی با یک نشان گوشه‌ای آشکار همراه بود. این علامت مشخص، بی‌پیرایه و برای سازندگانی که تصویر پاکیزه می‌خواستند، ناامیدکننده بود. حالا گوگل آن حس ناامیدی را اختیاری کرده است.
کاربران جِمِینی و فلو اکنون یک تنظیم جدید برای حذف واترمارک مرئی تصاویر خواهند دید. این کنترل گسترده‌تر در حال عرضه است و انتظار می‌رود که حالت هوش مصنوعی جستجوی گوگل نیز به‌زودی همین گزینه را دریافت کند. اما این تغییر محدود به تصاویر ثابت نیست.
فقط تصاویر نیستند: ویدئو و موسیقی هم وارد ماجرا می‌شوند
سازندگانی که از جِمِینی اومنی استفاده می‌کنند می‌توانند انتخاب کنند که واترمارک مرئی روی ویدئوهای تولیدشده برداشته شود. موسیقی‌دانان و تهیه‌کنندگان صدا که از لایریا گوگل استفاده می‌کنند نیز همین گزینه را برای آهنگ‌ها خواهند دید. تنها استثنا مناطقی است که قوانین محلی الزام به ذکر مرئی دارند؛ در آن مناطق واترمارک باقی می‌ماند.
دلیل اینکه این تصمیم هم عملی و هم محتاطانه به‌نظر می‌رسد مربوط به منشأ آثار است. گوگل نشان مرئی را اختیاری می‌کند؛ اما ردیابی‌پذیری را رها نمی‌کند. واترمارک‌های نامرئی سینت‌آی‌دی و متادیتای سی‌تو‌پی‌ای همچنان درون فایل‌ها تعبیه می‌ماند. بدین معنی که جِمِینی همچنان می‌تواند هنگام درخواست تعیین کند آیا یک دارایی توسط هوش مصنوعی تولید شده است و پلتفرم‌ها می‌توانند زنجیره‌های نگهداری را در پشت صحنه حفظ کنند.
چرا گوگل حالا این کار را انجام می‌دهد؟ زیرا دو فشار رقابتی وجود دارد. یکی تجربه کاربری است: تصاویر پاکیزه به طراحان، بازاریابان و علاقه‌مندان کمک می‌کند آثار صیقلی‌شده را بدون حواس‌پرتی ناشی از نشان گوشه‌ای ارائه دهند. دیگری پاسخ‌گویی است: قانون‌گذاران، ناشران و بررسی‌کنندگان واقعیت به سیگنال‌های قابل‌راستی‌آزمایی درباره منشأ نیاز دارند. به‌نظر می‌رسد گوگل در تلاش است هر دو نیاز را پاسخ دهد.
آنچه این تصمیم در عمل معنی می‌دهد ساده است: اگر زیبایی‌شناسی را در اولویت قرار می‌دهید، واترمارک مرئی را خاموش کنید و ادامه دهید. اگر منشأ برای شما یا مخاطبتان اهمیت دارد، آن را روشن نگه دارید یا روی نشانگرهای نامرئی فعال حساب کنید. و اگر در منطقه‌ای زندگی می‌کنید که قانوناً الزام به ذکر مرئی دارد، انتخابی نخواهید داشت.
انتظار تأثیرات کوچک اما معنی‌دار را داشته باشید. پلتفرم‌های نوع استوک و اپلیکیشن‌های اجتماعی ممکن است جریان‌های کار مدریت و برچسب‌گذاری خود را تنظیم کنند. سازندگان محتوا نیز باید هوشیار باشند: تصویر پاکیزه می‌تواند قانع‌کننده‌تر باشد، اما در صورت بررسی، هنوز از طریق متادیتای درون‌ساختی قابل ردیابی است.
این یک تغییر تدریجی اما قابل‌توجه است. گوگل برچسب مرئی را شل‌تر می‌کند در حالی که سازوکار فنی را دست‌نخورده نگه می‌دارد. برای کاربران روزمره این به‌مثابه کنترل بیشتر به‌نظر می‌رسد. برای ناظران سیاست‌های هوش مصنوعی و اعتماد رسانه‌ای، این به‌عنوان یک توافق میان‌راهی است که ارزش رصد دارد.
.avif)
نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.