نروژ استفاده از هوش مصنوعی در مدارس را به شدت محدود کرد

نروژ به‌تازگی استفاده از هوش مصنوعی در کلاس‌های درس را به‌سرعت متوقف کرد. این تغییر سیاستی تند در این هفته رخ داد و چندان آرام نبود.

از آغاز سال تحصیلی جدید در اواخر اوت، ابزارهای مولد هوش مصنوعی عملاً برای دانش‌آموزان ابتدایی تقریباً به‌طور کامل ممنوع خواهد شد و برای دانش‌آموزان بزرگ‌تر به‌طور سخت‌گیرانه‌ای کنترل خواهد شد. دولت این را به‌عنوان دفاع از اصول پایه‌ای آموزش: خواندن، نوشتن و حساب مطرح می‌کند.

مهم‌ترین چیز در مدرسه این است که کودکان ما خواندن، نوشتن و ریاضیات را بیاموزند.

نخست‌وزیر یوناس گار شتوره هشدار داده است که دسترسی آسان به هوش مصنوعی ممکن است مراحل حیاتی یادگیری را مختل کند. بنابراین قوانین براساس سن تنظیم شده‌اند. از کودکان در پایه‌های اول تا هفتم، حدوداً ۶ تا ۱۳ سال، انتظار می‌رود در مدرسه از هوش مصنوعی مولد استفاده نکنند. برای نوجوانان ۱۴ تا ۱۶ سال، استفاده از هوش مصنوعی تنها تحت نظارت مستقیم معلم مجاز خواهد بود. و برای ۱۷ تا ۱۹ ساله‌ها، سیاست تغییر جهت می‌دهد: مدارس باید استفاده مسئولانه و عملی از هوش مصنوعی را آموزش دهند تا دانش‌آموزان را برای تحصیلات عالی و بازار کار آماده کنند.

این یک اقدام منفرد نیست. این ممنوعیت پس از ممنوعیت تلفن‌های هوشمند در کلاس‌های درس در سال ۲۰۲۴ و اقداماتی که اختیارات انضباطی معلمان را گسترش داد، انجام شده است. مقامات دولتی کاهش نگران‌کننده در نمرات آزمون‌های استاندارد را به‌عنوان بخشی از توجیه مطرح می‌کنند، علامتی که نشان می‌دهد ابزارهای دیجیتال امروزی ممکن است مهارت‌های پایه‌ای را تضعیف کنند.

اینجا یک طنز تاریخی وجود دارد. نروژ در دهه ۱۹۹۰ از پذیرندگان اولیه رایانه در کلاس درس بود، سپس پس از ورود آیپدها در ۲۰۱۰ از تبلت‌ها استقبال کرد. استفاده از کتاب‌های درسی با افزایش دستگاه‌ها کاهش یافت. اکنون دولت پیشنهاد تخصیص بودجه‌ای برای بازگرداندن کتاب‌های درسی به کلاس را مطرح کرده است و سیستم را به سمت روش‌های آموزشی سنتی‌تر سوق می‌دهد.

این فشار فراتر از هوش مصنوعی است. مقامات پیشنهاد محدودیت‌هایی برای استفاده کودکان تا سن ۱۶ سال از شبکه‌های اجتماعی مطرح کرده‌اند، که هماهنگ با بحث‌های مشابه در استرالیا و سایر کشورها درباره به تعویق انداختن قرارگیری شدید در معرض تلفن‌های هوشمند برای جوانان است.

سیاستگذاران می‌گویند هدف ساده است: حفاظت از پایه‌های یادگیری در حالی که هوش مصنوعی در مراحلی معرفی شود که راهنمایی و قضاوت بزرگسالان بتواند نحوه استفاده از آن را شکل دهد. دیگران آن را یک گام محتاطانه می‌بینند که خطر به تأخیر انداختن مهارت دیجیتال را دارد. اینکه کدام دیدگاه پیروز شود، چیز زیادی درباره نحوه تعادل سیستم‌های آموزشی بین مهارت‌ها و ایمنی در دورانی که ابزارها قدرتمند هستند، به ما خواهد گفت.