آنها همین الان اطلاعیه را فرستادند. کوتاه و صریح. انویدیا به بزرگترین مشتریان خود اطلاع داد که سرورهای بهینهشده برای هوش مصنوعی سال آینده گرانتر خواهند شد، بهویژه برای بسیاری از پیکربندیها بیش از ۱۵ درصد افزایش قیمت مشاهده میشود.
در مرکز این تغییر، حافظه قرار دارد. قیمتهای دیرام صعود کرده است و وقتی مؤلفهای که شتابدهندههای هوش مصنوعی را در حرکت نگه میدارد پرهزینه میشود، قیمت کل دستگاه نیز بالا میرود. سیستمهای سطح بالا مانند ورا روبین و گرس بلکول بیشترین آسیبپذیری را دارند؛ مقدار افزایشی که روی صورتحساب شما مینشیند بستگی به نسل پردازنده گرافیکی و طراحی حافظهای دارد که سازنده سرور انتخاب کرده است.
سازندگان تجهیزاتی که برای ابرمقیاسکنندهها دستگاه میسازند — پیمانکارانی که رکها را برای مایکروسافت، گوگل و اوراکل آماده میکنند — قبلاً آراموآرام به مشتریان خود هشدار دادهاند. همین شبکهٔ زمزمهای است که تغییرات قیمت از کارخانجات حافظه به تولیدکنندگان برد و سپس به قراردادهای ابری و جدولهای تدارکاتی منتقل میشود.
به نفوذ فکر کنید. تعداد اندکی عرضهکنندهٔ دیرام — سامسونگ، اسکی هاینیکس و میکرون — جریان تراشههای حافظه را کنترل میکنند. آنها تولید را افزایش دادند، اما تقاضا از سوی هوش مصنوعی از گلوگاهی باریک عبور میکند. شتابدهندههای انویدیا برای ارائهٔ عملکرد وابسته به ظرفیت حافظه هستند و وقتی عرضه محدود میشود، قدرت چانهزنی به سمت پایین زنجیره منتقل میشود. چه کسی هزینه را پرداخت میکند؟ اغلب شرکتهایی هستند که مراکز داده را راهاندازی میکنند.

خود انویدیا در موقعیتی جالب قرار دارد. ریسکهای عرضه برای قالبهای ساختهشده توسط تیاسامسی برایش بسیار اندک است و حاشیههای ناخالصی دارد که در حدود ۷۵ درصد نوسان داشتهاند. با این حال، شرکت اخیراً قیمت پردازندههای گرافیکی را نیز کمی بالا برده است. این حرکتها نشان میدهد که حتی رهبران بازار هم نمیتوانند مشتریان را کاملاً در برابر جهش در بازارهای مجاور — در این مورد حافظه — محافظت کنند.
غولهای ابری بیکار ننشستهاند. آمازون، مایکروسافت، گوگل و متا در پروژههای سیلیکون سفارشی سرمایهگذاری کردهاند تا وابستگی به شتابدهندههای ثالث را کاهش دهند. اما ساخت یک چیپ تنها یک بخش از معماست. در کوتاهمدت، بسیاری از همان شرکتها همچنان برای راهاندازی بارهای کاری هوش مصنوعی در تولید به سختافزار انویدیا وابسته هستند.
هزینههای بالاتر سختافزار همراه با موانع دیگری میآیند: بازار کار محدود برای ساخت مراکز داده، دسترسی محدودتر به تأمین مالی برای پروژههای سرمایهای بزرگ، و موانع محلی یا مقاومتهای سیاسی که ساختوساز را کند میکنند. همهٔ اینها جمع شود و معادلهٔ توسعهٔ مراکز دادهٔ هوش مصنوعی پیچیدهتر و پرهزینهتر میشود.
افزایش قیمت دیرام تعادل قدرت را تغییر داده و بار هزینه را به سازندگان حافظه و مشتریان منتقل کرده است.
گزارش سهماههٔ آتی انویدیا با دقت دنبال خواهد شد. سرمایهگذاران و برنامهریزان شرکتی میخواهند ببینند آیا تقاضا برای سیستمهای هوش مصنوعی هنوز از عرضه جلوتر است و آیا حاشیهها میتوانند در برابر تورم مداوم قطعات مقاومت کنند یا نه. برای تیمهای خرید و معماران ابری، وظیفهٔ فوری ناخوشایند اما ساده است: هزینهٔ واحد بالاتر را مدلسازی کنید و تصمیم بگیرید کدام پروژهها هنوز توجیه اقتصادی دارند.
اینکه در نهایت چه کسی افزایش هزینه را تحمل میکند — ارائهدهندگان سرویس، شرکتها یا مشتریان نهایی — تعیین میکند که استقرارهای گستردهٔ هوش مصنوعی با چه سرعتی ادامه پیدا کند. بازار حافظه نشان میدهد که گلوگاههای سختافزاری یادگارهای گذشته نیستند. آنها دستانداز برنامههای هوش مصنوعی آینده هستند.




نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.