نشت داده های محرمانه در Copilot مایکروسافت و پیامدها

نشت داده های محرمانه در Copilot مایکروسافت و پیامدها

نظرات

10 دقیقه

چکیده

تصور کنید صندوق ورودی ایمیل‌تان را باز می‌کنید و متوجه می‌شوید یک سیستم هوش مصنوعی پیش از شما، پیش‌نویس‌های خصوصی‌تان را خوانده و خلاصه کرده است. نگران‌کننده؟ بله. واقعی؟ مایکروسافت این موضوع را تایید کرده است.

چه اتفاقی افتاد؟

پژوهشگران امنیتی در سایت Bleeping Computer ابتدا این نقص را شناسایی کردند: یک باگ در قابلیت گفتگو (Chat) کوپایلوت باعث شد هوش مصنوعی قادر باشد پیش‌نویس‌ها و ایمیل‌های ارسال‌شده‌ای را که با برچسب «محرمانه» علامت‌گذاری شده بودند، بخواند و خلاصه کند. این یک خطای گذرا نبود؛ مشکل از ماه ژانویه وجود داشته و به‌طور نگران‌کننده‌ای از محافظت‌هایی عبور کرده که برای حفظ محرمانگی داده‌ها و جلوگیری از ورود اطلاعات حساس به مدل‌های زبانی بزرگ طراحی شده‌اند.

نقش Copilot chat در Microsoft 365

قابلیت گفتگو (Copilot chat) بخشی از بسته‌های پولی Microsoft 365 است و به کاربران اجازه می‌دهد درون Word، Excel و PowerPoint از طریق چت با هوش مصنوعی به اسناد خود پرسش بفرستند و کمک‌های مبتنی بر هوش مصنوعی دریافت کنند. راحتی و افزوده‌شده این قابلیت، اما هزینه‌ای هم داشت: کامپوننت چت شروع به پردازش محتواهایی کرد که نباید به آن‌ها دسترسی پیدا می‌کرد.

کد پیگیری داخلی و برچسب محرمانگی

شرکت این مشکل را تحت کد پیگیری داخلی CW1226324 ردیابی می‌کند و گزارش داده پیام‌هایی که با برچسب "Confidential" یا معادل‌های محرمانه علامت‌گذاری شده بودند، به‌اشتباه توسط Copilot پردازش شده‌اند. سوال اصلی این است که چگونه سیستمی که باید این برچسب‌ها را محترم بشمارد، چنین داده‌هایی را در مسیر پردازش قرار داده است.

چگونه این رخ‌داد ممکن شد؟

پاسخ کوتاه: یک مسیر نرم‌افزاری (software path) که باید بسته می‌شد، باز ماند. حتی سازمان‌هایی که از قوانین جلوگیری از نشت داده (Data Loss Prevention یا DLP) استفاده می‌کنند — سازوکارهایی که بسیاری از شرکت‌ها برای جلوگیری از خروج اطلاعات حساس پیاده می‌کنند — دریافتند این قوانین کافی نبوده‌اند تا مانع از خوانده شدن و خلاصه‌سازی ایمیل‌های محافظت‌شده توسط Copilot شوند.

جایگاه DLP و محدودیت‌های آن

قوانین DLP معمولا برای نظارت بر جریان خروجی ایمیل، جلوگیری از ارسال اطلاعات حساس خارج از سازمان و شناسایی الگوهای حساس طراحی می‌شوند. اما این سیاست‌ها اغلب در نقطه‌ای اعمال می‌شوند که پیام از سرور عبور می‌کند یا پیش از ارسال نهایی به سرویس‌های بیرونی بررسی می‌شود. اگر یک مسیر پردازش داخلی مانند ارتباط بین سرویس ایمیل و مولفه‌های هوش مصنوعی باز بماند، داده‌ها ممکن است پیش از اعمال نهایی DLP وارد محیطی شوند که مدل‌های زبانی بزرگ از آن برای تولید پاسخ استفاده می‌کنند. در این مورد، برچسب "Confidential" توسط آن مسیر نادیده گرفته شده بود یا به‌درستی به مولفهٔ هوش مصنوعی منتقل نشده بود.

واکنش مایکروسافت و وضعیت اصلاح

مایکروسافت می‌گوید از اوایل فوریه شروع به انتشار وصله (patch) کرده است. با این حال، برخی پرسش‌ها بی‌پاسخ باقی مانده‌اند. شرکت تعداد مشتریان آسیب‌دیده را منتشر نکرده و سخنگوها هنگام پرسش درباره دامنهٔ افشا، از ارائه جزئیات بیشتر خودداری کردند.

مایکروسافت گزارش می‌دهد که این باگ مرتفع شده و فرایند اصلاح از فوریه آغاز شده است، اما سازمان‌ها همچنان باید سیاست‌ها و لاگ‌های خود را بررسی کنند تا از عدم افشای داده‌های حساس مطمئن شوند.

پیامدهای گسترده‌تر برای سازمان‌ها

نگرانی‌ها فراتر از صندوق‌های ورودی شخصی گسترش یافته است. در این هفته، بخش فناوری اطلاعات پارلمان اروپا به قانون‌گذاران اطلاع داد که ابزارهای داخلی هوش مصنوعی را از دستگاه‌های کاری مسدود کرده است، با این استدلال که این سیستم‌ها ممکن است مکاتبات احتمالاً محرمانه را به سرویس‌های ابری بارگذاری کنند. این اقدام نمونه‌ای زنده از تأثیر یک نقص نرم‌افزاری بر سیاست‌های سازمانی در بازه‌ای کوتاه است.

مثال‌هایی از واکنش‌های سازمانی

  • مسدودسازی قابلیت‌های هوش مصنوعی در نقطه دسترسی کاربران
  • بررسی و تنگ‌تر کردن قوانین DLP و نقاط اتصال (integration points)
  • اجرای بازرسی‌های فورانِ دسترسی وِتِرِی (access sweeps) برای شناسایی داده‌های پردازش‌شده توسط اجزای AI

چه اقداماتی باید انجام شود؟ راهنمای عملی برای مدیران IT

سوال اصلی این است: اکنون مدیران فناوری اطلاعات چه باید بکنند؟ پاسخ کوتاه این است که با هوش مصنوعی مانند هر منبع داده‌ای دیگر رفتار کنید: کدام سیستم‌ها به جریان ایمیل شما متصل‌اند؟ قوانین DLP را در برابر آن نقاط اتصال ارزیابی کنید و برای پردازش توسط هوش مصنوعی، رضایت صریح (opt-in) بخواهید.

چک‌لیست کوتاهِ فوری

  • فهرست کامل سیستم‌ها و ادغام‌هایی که به ایمیل‌ها یا اسناد دسترسی دارند را تهیه کنید.
  • برای هر نقطهٔ اتصال، تعیین کنید آیا قوانین DLP فعلی آن را پوشش می‌دهند یا خیر.
  • لاگ‌ها و تراکنش‌های اخیر را برای شواهد پردازش داده‌های محرمانه توسط Copilot یا ابزارهای مشابه بررسی کنید.
  • برای کاربران و تیم‌ها سیاست «اجازه صریح پیش از پردازش» (explicit opt-in) را اجرا کنید.
  • اگر ابزارهای هوش مصنوعی داخلی دارید، برای آن‌ها مسیرهای شبکه‌ای جداگانه و کنترل‌شده تعریف کنید تا از انتقال غیرقابل‌پیش‌بینی داده‌ها جلوگیری شود.

راهکارهای فنی میان‌مدت و بلندمدت

کوتاه‌مدت: کنترل‌های سختگیرانه‌تر و افزایش نظارت لازم است. راهکارهایی که بلافاصله می‌توان اجرا کرد عبارت‌اند از به‌روزرسانی پالیسی‌های DLP، تقویت لاگ‌گیری و مانیتورینگ در لایهٔ APIها، و اعمال قوانین دقیق برای فیلتر کردن محتوای محرمانه پیش از ارسال به مولفه‌های هوش مصنوعی.

بلندمدت: سازمان‌ها باید از فروشندگان درباره نحوهٔ تعامل مؤلفه‌های هوش مصنوعی با داده‌های کاربری روشن بخواهند. قراردادهای خدمات ابری باید شامل مفاد شفاف دربارهٔ پردازش داده، نقاط دسترسی به مدل‌های زبانی، نگهداری لاگ و فرایند اطلاع‌رسانی درباره رخدادهای امنیتی باشند.

جزئیات فنی برای تیم‌های امنیتی

برای تیم‌های فنی و پاسخ به حادثه (IR)، بررسی‌های زیر باید در اولویت قرار گیرند:

  1. شناسایی دقیق بازهٔ زمانی که نقص از آن فعال بوده است و استخراج تمام لاگ‌های مرتبط با سرویس Copilot در این بازه.
  2. ایجاد فیلترهای جستجو در SIEM برای دنبال کردن توکن‌ها، شناسه‌ها یا شناسهٔ تراکنش‌هایی که با CW1226324 لینک شده‌اند.
  3. تحلیل نمونه‌ای از پیام‌های برچسب‌خورده «Confidential» برای بررسی اینکه چه محتواهایی ارسال یا خلاصه شده‌اند؛ اگر امکان دارد، بررسی نمونه‌های خروجی مدل برای تعیین محدوده افشا.
  4. ارزیابی میزان دسترسی سرویس‌های داخلی و خارجی به فضای ذخیره‌سازی و لاگ‌ها؛ آیا کپی‌هایی از این محتوا در لاگ‌ها یا بک‌آپ‌ها ذخیره شده‌اند؟
  5. در صورت لزوم، فعال‌سازی فرایندهای قانونی و اطلاع‌رسانی به مشتریان یا ذینفعان بر اساس قوانین ناظر بر حفاظت داده (مانند GDPR در اروپا).

اصول قرارداد با فروشندگان هوش مصنوعی

هنگام قرارداد با ارائه‌دهندگان هوش مصنوعی یا فعال‌سازی قابلیت‌هایی مانند Copilot، قراردادها باید شامل بندهای مشخصی شوند که در برگیرندهٔ این موارد باشند:

  • شفافیت دربارهٔ اینکه چه داده‌هایی به مدل‌ها داده می‌شود و برای چه منظورهایی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
  • ضمانت‌های فنی برای رعایت برچسب‌های حساسیت داده (data classification) و تضمین عدم دسترسی مولفه‌های AI به داده‌های نشان‌دار نشده مگر با مجوز صریح.
  • الزامات نگهداری لاگ و دسترسی به آن‌ها برای بررسی‌های امنیتی و حقوقی.
  • الزامات اطلاع‌رسانی سریع (breach notification) و همکاری در بازبینی‌های فنی پس از حادثه.

درس‌هایی برای کاربران و مدیران

این حادثه برای هرکسی که بدون مطالعهٔ کامل گزینهٔ «enable» را فعال می‌کند آموزنده است: راحتی می‌تواند مسری باشد، اما ریسک نیز همین طور. نکات زیر را جدی بگیرید:

  • تنظیمات را بازبینی کنید و از پیش‌فرض‌ها پیروی نکنید؛ بسیاری از ویژگی‌ها به‌صورت پیش‌فرض فعال می‌شوند.
  • قبل از اجازه دادن به ابزارهای هوش مصنوعی برای دسترسی به اسناد یا ایمیل‌ها، درباره سیاست‌های حفظ حریم خصوصی و مدیریت دادهٔ آن‌ها سوال کنید.
  • برای محتوای بسیار حساس، خط‌مشی عدم‌ارسال به سرویس‌های خارجی را در نظر داشته باشید یا از ابزارهای محلی و ایزوله‌شده استفاده کنید.

جمع‌بندی و توصیه‌های نهایی

نقصی که به Copilot اجازه داد پیام‌های علامت‌گذاری‌شدهٔ محرمانه را پردازش کند، نمونه‌ای واضح از خطرات ترکیب هوش مصنوعی با جریان‌های روزمرهٔ داده در سازمان‌هاست. حتی اگر مایکروسافت وصله‌ای ارائه کرده و مشکل را رفع کرده باشد، این واقعه یادآور اهمیت بازبینی مستمر سیاست‌های امنیت اطلاعات، تقویت کنترل‌های DLP، و نیاز به شفافیت بیشتر از طرف فروشندگان فناوری است.

اقدامات کوتاه‌مدت شامل بازرسی لاگ‌ها، بازنگری پالیسی‌های DLP و اجرای opt-in صریح است. اقدامات بلندمدت باید بر قراردادهای شفاف، معماری شبکه‌ای که هوش مصنوعی را از داده‌های حساس تفکیک می‌کند، و مانیتورینگ مداوم تاکید کند. در نهایت، هوش مصنوعی باید با احترام به حریم خصوصی و محافظت از داده‌ها ادغام شود، نه به‌قیمت از دست رفتن کنترل بر اطلاعات حساس.

منابع و پیشنهاد مطالعه

برای بررسی‌های بیشتر، مطالعه گزارش‌های رسمی مایکروسافت درباره این نقص، پست‌های تحلیلگرهای امنیتی مانند Bleeping Computer و مستندات فنی درباره پیکربندی DLP و مدیریت داده در Microsoft 365 توصیه می‌شود. همچنین بررسی قوانین محلی حفاظت از داده (مثلاً GDPR در اروپا) می‌تواند به تعیین تکلیف در مورد الزام‌های اطلاع‌رسانی و پاسخ به رخداد کمک کند.

اقدامات پیشنهادی فوری (خلاصه اجرا)

  • شناسایی و فهرست‌بندی سیستم‌هایی که به ایمیل و اسناد دسترسی دارند.
  • بررسی لاگ‌ها برای بازهٔ زمانی فعال بودن نقص و استخراج تراکنش‌های مرتبط.
  • اعمال موقت محدودیت روی قابلیت‌های هوش مصنوعی تا حصول اطمینان از بسته شدن مسیرهای خطرناک.
  • ارتقای قراردادها با فروشندگان برای تضمین دسترسی کنترل‌شده و شفاف به داده‌ها.
  • آموزش کاربران درباره ریسک‌ها و الزام به تأیید صریح پیش از پردازش محتوای حساس توسط AI.

در نهایت، مفهوم اصلی روشن است: هوش مصنوعی ابزاری توانمند است، اما نیازمند کنترل، شفافیت و نظارت مستمر است تا حریم خصوصی و امنیت داده‌ها حفظ شود.

منبع: smarti

ارسال نظر

نظرات

مطالب مرتبط