شرکت انتروپیک مدل اقتصادی‌ای منتشر کرد که نشان می‌دهد هوش مصنوعی می‌تواند تا سال ۲۰۳۰ تولید ناخالص داخلی آمریکا را تا ۳۲٫۴٪ افزایش دهد، در حالی که باعث از دست رفتن گسترده مشاغل نیز می‌شود، از جمله افت ۲۱٫۵٪ اشتغال در مشاغل شناختی در شدیدترین سناریو.
این شرکت یک مقاله فنی و ابزار تعاملی منتشر کرد که اقتصاد را به کارهایی تقسیم می‌کند که هوش مصنوعی می‌تواند بدون تغییر رها کند، در آن‌ها کمک کند، به طور کامل خودکار سازد یا کارهای جدیدی خلق کند، و سپس مدل‌سازی می‌کند که سرعت‌های مختلف توسعه و پذیرش هوش مصنوعی چگونه رشد، دستمزدها و اشتغال در ایالات متحده را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
نویسندگان مقاله صراحتاً هشدار می‌دهند که اینها تمرین‌های سناریو هستند، نه پیش‌بینی. آن‌ها می‌نویسند: «این سناریوها پیش‌بینی نیستند و ما احتمال خاصی برای آن‌ها تخصیص نمی‌دهیم.»
در سناریوی کم‌اثر، تولید ناخالص داخلی آمریکا در سال ۲۰۳۰ نسبت به دنیایی بدون هوش مصنوعی ۱٫۶٪ بالاتر است. رشد سالانه به ۲٫۴٪ می‌رسد و اشتغال در مشاغل شناختی، از جمله مدیریت، مشاغل حرفه‌ای، فروش و کارهای دفتری، تنها ۰٫۵٪ کاهش می‌یابد. نرخ بیکاری اساساً بدون تغییر باقی می‌ماند.
در سناریوی با تأثیر معنادار، نرخ رشد اقتصاد دو برابر شده و به ۵٫۴٪ می‌رسد چون هوش مصنوعی توانایی انجام حدود نیمی از وظایف کاری مبتنی بر دانش را به دست می‌آورد، گرچه بیشتر وظایف هنوز بدون کمک هوش مصنوعی انجام می‌شوند. در پایان دوره تولید ناخالص داخلی ۸٫۳٪ بالاتر است، اشتغال در حوزه‌های شناختی ۳٫۹٪ کاهش می‌یابد و بیکاری در میان کارکنان اداری به ۴٫۵٪ می‌رسد. دستمزد کارکنان شناختی اندکی کاهش می‌یابد در حالی که دستمزد گروه‌های دیگر تقریباً ۶٪ افزایش پیدا می‌کند.
در سناریوی شدید، رشد سالانه به ۱۵٫۴٪ می‌رسد، تولید ناخالص داخلی در پایان دوره ۳۲٫۴٪ بالاتر از مسیر بدون هوش مصنوعی است و اقتصاد تقریباً هر ۴٫۵ سال یک‌بار دو برابر می‌شود. اشتغال شناختی ۲۱٫۵٪ کاهش می‌یابد، بیکاری در آن گروه به ۱۷٫۹٪ می‌رسد و بیکاری کلی به ۱۱٫۹٪ افزایش می‌یابد. دستمزد کارکنان اداری ۱۱٫۵٪ کاهش می‌یابد در حالی که سایر دستمزدها ۳۳٫۶٪ افزایش پیدا می‌کنند.
در این نتیجه شدید، سهم نیروی کار از درآمد ملی از ۶۰٪ به ۴۵٫۲٪ کاهش می‌یابد در حالی که درآمد از سرمایه بیش از ۸۰٪ افزایش می‌یابد. نویسندگان اشاره می‌کنند که هوش مصنوعی می‌تواند اقتصاد را به طور قابل توجهی ثروتمندتر کند اما بخش بزرگی از منافع را از کارگران به صاحبان دارایی منتقل نماید.
این مدل بر نتایج ایالات متحده تمرکز دارد و دامنه‌ای از سرعت‌های توسعه و پذیرش را بررسی می‌کند؛ انتروپیک ابزار تعاملی و مقاله فنی را به عنوان مبنای این سناریوها ارائه می‌دهد.
نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.