انویدیا و سرمایه گذاری در مدل های باز جهانی هوش مصنوعی

تصور کنید: سکوتی بر دره سیلیکون حکم‌فرماست، سپس یک حرکت قاطع که نقشه را بازنقش می‌کند. انویدیا به‌صورت پنهانی با استارتاپ پولساید به توافقی تاریخی به ارزش ۵.۶ میلیارد یورو رسیده که هدفش آوردن هوش مصنوعی با وزن باز به جریان اصلی است.

این تنها یک مجوز نیست. انویدیا همچنین حدود ۹۳۰ میلیون یورو به‌عنوان حمایت مالی مرتبط با ارزش‌گذاری این استارتاپ تأمین خواهد کرد. بیش از صد نفر از مهندسان و کارکنان مرکزی پولساید در تلاشی جدید متمرکز بر پروژه نمترون انویدیا ادغام خواهند شد و استعداد، کد و شتاب را به طرحی می‌آورند که به روشن‌ترین هدف در هوش مصنوعی فعلی می‌پردازد: مدل‌هایی قدرتمند، باز و قابل استفاده که هر کسی می‌تواند اجرا و تطبیق دهد.

جزئیات این اقدام

بلندپروازی صریح و جسورانه است. انویدیا می‌خواهد خانواده‌ای از مدل‌ها ایجاد کند که توان رقابت با برجسته‌ترین سیستم‌های باز چین را داشته باشد، مانند دیپ‌سیک و کیمی K3، در حالی که جایگزینی قابل‌قبول و کارآمد در برابر مدل‌های بسته بازیگران غالب ارائه دهد. این شرکت در حال حاضر نسخه سبک‌تری از نمترون به نام 3.5 لایتنینگ را عرضه می‌کند. مرحله بعد: یک دوره آموزشی که بیش از یک تریلیون پارامتر خواهد داشت.

چرا این موضوع اهمیت دارد؟ زیرا مدل‌های با وزن باز اقتصاد و سیاست هوش مصنوعی را دگرگون می‌کنند. اجرای آن‌ها هزینه کمتری دارد، به سازمان‌ها اجازه می‌دهد رفتار را طبق نیازهای واقعی تنظیم کنند و آزمایش‌ها را خارج از آزمایشگاه‌های بزرگ تسهیل می‌کند. همین کاهش مانع ورود باعث شده مدل‌های باز چینی سریع‌تر از انتظار پیش بروند و حرکت انویدیا نشان می‌دهد اکوسیستم فناورانه ایالات متحده آماده رقابت بر همین مبناست.

بنیان‌گذاران پولساید این توافق را صراحتاً چنین چارچوب‌بندی کرده‌اند: هدف جلوگیری از اختصاصی شدن هوش عمومی در مالکیت تعداد بسیار محدودی شرکت است. آن‌ها آینده‌ای می‌خواهند که در آن هوش مصنوعی فراگیر به‌صورت مشترک پرورش یابد، نه پشت درهای بسته نگهداری شود. این بیان شبیه یک منشور است، اما در عین حال جهت‌گیری راهبردی برای هر دو طرف به‌شمار می‌رود.

مدیران اجرایی پولساید به فهرست مدیران انویدیا افزوده نخواهند شد. آن‌ها پروژه‌های پژوهشی دیگری را دنبال خواهند کرد، در حالی که تیم‌های مهندسی آن‌ها به تلاش نمترون می‌پیوندند. این تفکیک، مسیرهای پژوهشی مستقل را حفظ می‌کند و در عین حال جریان ایده‌ها میان فرهنگ نوپا و یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان تراشه در جهان را نگه می‌دارد.

منطق تجاری هم وجود دارد. انویدیا سخت‌افزاری می‌فروشد که هوش مصنوعی مدرن را تغذیه می‌کند. با سرمایه‌گذاری در مدل‌های باز و با کارایی بالا، شرکت تقاضا برای پردازنده‌های خود را حفظ و گسترش می‌دهد و در عین حال معماری نرم‌افزاری را که روی آن‌ها اجرا خواهد شد شکل می‌دهد. این تعامل دوطرفه است: تراشه و کد، با هم.

می‌توان آن را یک حرکت شطرنجی خواند یا ساختن یک اکولوژی. جن‌سن هوانگ، مدیرعامل انویدیا، بارها استدلال کرده که پیروزی در رقابت جهانی هوش مصنوعی مربوط به یک مدل واحد نیست، بلکه مربوط به ایجاد یک اکوسیستم سالم و باز است. این معامله شبیه گامی در آن مسیر به‌نظر می‌رسد، اقدامی که زیرساخت‌های پرتوان را با تیم‌های چابک مدل‌سازی جفت می‌کند.

ریسک‌هایی هم وجود دارد. مدل‌های با وزن باز دقیقاً به‌خاطر دسترسی‌پذیری‌شان جذاب‌اند، که سؤالاتی درباره ایمنی، سوءاستفاده و حاکمیت مطرح می‌کند. اما استدلال مقابل کاربردی است: مدل‌های دمکراتیزه شده می‌توانند استفاده‌های دفاعی و نوآورانه را سریع‌تر از سیستم‌های بسته تحریک کنند.

برای خوانندگان جهانی که تغییرات قدرت در هوش مصنوعی را دنبال می‌کنند، این معامله سیگنالی روشن است. نشان می‌دهد که غول‌های زیرساختی دیگر راضی به نقش تأمین‌کننده منفعل نیستند؛ آن‌ها می‌خواهند در طراحی پشته‌ای که روی سیلیکون‌شان قرار می‌گیرد نقش داشته باشند. انتظار داشته باشید معاملات مشابه بیشتر، مهاجرت‌های استعداد بیشتر و تکرارهای سریع‌تر روی سامانه‌های باز با تریلیون پارامتر مشاهده شود.

انویدیا همواره مربوط به محاسبه بوده است. با پولساید، این شرکت با قصدی روشن‌تر وارد حوزه نرم‌افزار می‌شود و آینده را به سمتی سوق می‌دهد که مدل‌ها قدرتمندتر، ارزان‌تر برای اجرا و گسترده‌تر در مالکیت باشند.